DOBRE RADY DLA RODZICÓW NOWYCH PRZEDSZKOLAKÓW

Kochany Rodzicu:

Ciesz się razem z dzieckiem, że następnego dnia idzie do przedszkola.

Nie obiecuj dziecku nagrody za to, że pójdzie do przedszkola.

Ubranie dziecka musi być wygodne i nie może sprawiać kłopotów. (spodnie na gumkę, bluzki luźno przechodzące przez głowę, buty wsuwane lub na rzepy itp.)

Przestrzegaj godziny przyprowadzania dziecka do przedszkola.

Unikaj pośpiechu, aby zdążyć przytulić dziecko i spokojnie pożegnać się z nim.

Żegnaj się krótko (uśmiech, buziak, pa pa) – im dłużej zostajesz i przekonujesz dziecko tym gorzej, ponieważ wszelkiego rodzaju obietnice i zapewnienia stają się dla dziecka męczące i drażliwe.

Pomóż dziecku rozebrać się, zwróć uwagę na jego ubranie i gdzie je zostawisz, jaki ma znaczek.

Staraj się nie wchodzić z dzieckiem do sali – oszczędzisz smutku i żalu innym dzieciom (tym, które zostały już same).

Nie zabieraj dziecka do domu kiedy płacze przy rozstaniu, gdy raz ulegniesz będzie coraz trudniej. Twój Maluszek łzami wymusi kolejny powrót do domu. Lepiej wrócić po dwóch, trzech godzinach i w porozumieniu z wychowawcami, jeśli to jeszcze będzie konieczne, odebrać dziecko niż „poddać się” od razu.

Nie ulegaj emocjom – patrząc na rozpacz dziecka po rozstaniu pamiętaj, że nie robisz mu żadnej krzywdy. Przedszkole jest mu potrzebne, gdy się z nim oswoi, na pewno je polubi.

Bądź spokojny i stanowczy – to doda pewności dziecku i pozwoli mu łatwiej oswoić się z nową sytuacją.

Staraj się na początku jeśli to możliwe odbierać dziecko jak najwcześniej, pamiętając
o czytelnych dla dziecka komunikatach: „Przyjdę po ciebie po obiedzie”, „Przyjdę, jak będziecie się bawić na podwórku”, a nie mówić: „Przyjdę po ciebie niedługo”. Obiad mamy o godz. 12:30 więc jeśli chcesz odebrać dziecko wcześniej to najlepiej po obiedzie.

Towarzysz swojemu dziecku w jego emocjach, nazywaj je i akceptuj. „Wiem, że się boisz”, „To wymaga odwagi”. Pozwól wyrazić złość i negatywne opinie: „Nie lubię pani!”, „Nie lubię przedszkola”, „Nie lubię Stasia, Basi!” – dopytaj: „Nie lubisz? A dlaczego? Co ci się nie podoba?”. Należy uczyć rozmowy o trudnych rzeczach, a nie tylko pocieszać przekonywać, że „będzie dobrze”.

Wyjaśnij dziecku, że pod Twoją nieobecność może korzystać z pomocy wychowawczyni lub pani Ewy, Anitki. Z każdym problemem może przyjść do nauczycielki, szczególnie, gdy ma potrzebę fizjologiczną, gdy płacze i tęskni za domem.

Czas odpoczynku. To chwila wytchnienia, naturalnego wzrostu, zebranie sił do dalszej aktywności w ciągu dnia. Jeśli Wasze dziecko nie śpi w ciągu dnia, może słuchać bajek lub muzyki relaksacyjnej podczas popołudniowego odpoczynku.

Nie przedstawiaj dziecku przedszkola jako miejsca, w którym jest mnóstwo zabawek i że będzie się tu tylko świetnie bawić. Wasz maluch będzie teraz przedszkolakiem, przedstaw mu, więc plan dnia, opowiedz jak wygląda dzień przedszkolaka – co robi rano, w południe i po południu.

Jeśli rozstanie z mamą jest dla maluszka bardzo bolesne, do przedszkola powinien przyprowadzać go tata, przynajmniej przez pierwsze dni.

Kontroluj to, co mówisz w obecności dziecka o jego pobycie w przedszkolu – pamiętaj, że dziecko słyszy i żywo reaguje na Twoje słowa.

Mówiąc, że jeśli będzie płakało w przedszkolu tak samo jutro jak dziś, to zostanie w domu, nie pomożesz mu przełamać bariery związanej z rozstaniem.

Witaj dziecko z uśmiechem, gdy je odbierasz i ciesz się razem z nim, gdy następnego dnia idzie do przedszkola.

Nie wymagaj od dziecka by od razu pokochało cały personel i przedszkole.

Nie wywołuj dodatkowego stresu wymuszając na dziecku, by po przyjściu do domu natychmiast opowiadało o przedszkolu. Samo zacznie opowiadać w odpowiednim momencie.

Obserwuj malca i dziel się z nami wszystkim co cię niepokoi, z czym wydaje ci się, że masz problem. Nie wstydź się prosić o wsparcie.